Przyjęta we wtorek przez rząd nowelizacja ustawy o odnawialnych źródłach energii wprowadza zmiany dotyczące m.in. tegorocznych aukcji OZE, farm wiatrowych, prosumentów i wielkości mikroinstalacji. Do projektu w ostatniej chwili wprowadzono jeszcze zmianę forsowaną przez jeden z resortów.

Rząd przyjął projekt nowelizacji ustawy o OZE. Przepisy m.in. rozszerzają definicję prosumentów i dają URE podstawę do przeprowadzenia w 2019 r. kolejnych aukcji.

Projekt precyzuje, że ustawowe ceny zakupu energii (z aukcji czy FiT) są cenami netto ? bez VAT.

Wprowadza bardziej precyzyjne definicje biogazu rolniczego (nie może on powstawać z substratów z jakichkolwiek oczyszczalni ścieków, w tym zakładowych.

Hydroenergia będzie całą ?energię mechaniczną wód?, a nie tylko energią ?spadku śródlądowych wód powierzchniowych?.

Pojawia się rozszerzona definicja ?Prosumenta energii odnawialnej?. Będzie to odbiorca końcowy, wytwarzający energię elektryczną z OZE na własne potrzeby w mikroinstalacji, który może tą energię magazynować lub sprzedawać, albo sprzedawcy zobowiązanemu, albo innemu sprzedawcy. Warunkiem jest, by dla odbiorcy nie będącego gospodarstwem domowym, sprzedaż energii z własnej mikroinstalacji nie była przedmiotem przeważającej działalności gospodarczej w myśl ustawy o statystyce publicznej. Wytwarzanie energii przez prosumenta nie będącego przedsiębiorcą nie będzie działalnością gospodarczą.

W ostatniej chwili przed przyjęciem przez Radę Ministrów, do projektu wprowadzono też poprawkę zgłoszoną przez Ministerstwo Rolnictwa. Dotyczy ona możliwości tworzenia na obszarach gmin wiejskich i wiejsko-miejskich spółdzielni energetycznych, mających prawo do rozliczania się na zasadach prosumenckich, w systemie opustów.

Dopuszczalna wielkość mikroinstalacji to 50 kW. System opustów, jaki obejmuje firmy-prosumentów to 0,8, dla instalacji do 10 kW i 0,7 dla tych o mocy 10-50 kW.

Nowe przepisy mają wydłużyć czas na rozliczenie niewykorzystanej energii w ramach net-meteringu z dotychczasowych 365 dni o kolejnych 12 miesięcy. OSD, do sieci którego przyłączony jest prosument, ma mieć obowiązek podpisania w ciągu 21 dni.

Projekt wydłuża okresu obowiązywania 15-letnich taryf gwarantowanych – FiT (Feed in Tariff), FiP  (Feed in Premium) oraz obowiązku zakupu energii z OZE przez sprzedawcę zobowiązanego do 30 czerwca 2039 roku.

Podwyższenie maksymalnego progu mocowego do jakiego biogazownie (wszystkich typów) mogą skorzystać z taryf gwarantowanych z dotychczasowego 1 MW do 2,5 MW.

Wydłuża się czas na rozpoczęcie produkcji z instalacji, która wygrała aukcję. Domyślnie – do 42 miesięcy, w przypadku PV do 24 miesięcy, dla onshore – do 33 miesięcy.

Projekt modyfikuje też tzw. ustawę odległościową. Zgodnie z jej zapisami pozwolenia na budowę nowych turbin wiatrowych, wydane przed jej wejściem w życie zachowują ważność do 16 lipca 2021 r. Nowy termin to 5 lat od wejścia w życie projektowanej nowelizacji, czyli połowa roku 2024 r.

Ważność umów przyłączeniowych ma zostać przedłużona. Podstawą do jej wypowiedzenia będzie niedostarczenie energii do sieci po raz pierwszy do 31 maja 2021 r.

Projekt daje też URE podstawę i pieniądze do zorganizowania aukcji w 2019 r. Urząd będzie mógł liczyć maksymalnie na 0,5 mln zł w tym roku na Internetową Platformę Aukcyjną.

Artykuł Nowelizacja Ustawy o OZE – co się zmieniło ! pochodzi z serwisu Heliostech Energy Sp. z o.o..

Bardzo szybki rozwój polskiej branży PV rodzi nowe wyzwania:

• wzrost zatrudnienia
• rozwój kadr

Raport IEO ?Rynek Fotowoltaiki w Polsce ?2019? wskazuje, że fotowoltaika jest w zasadzie jedyną branżą w OZE i w całej elektroenergetyce, która rozwija się dynamicznie i nie jest to jedynie rozwój zapowiadany, ale już obserwowany i oparty na twardych danych. Przyrost krajowych mocy PV w 2018 roku wynosił 90%, a w br. tempo wzrostu przekroczy 200%. Zgodnie z przewidywaniami IEO w 2019 roku przybędzie 1 GW nowych instalacji PV, a moc skumulowana instalacji fotowoltaicznych na koniec 2019 roku może wynieść 1,5 GW. Pod względem mocy zainstalowanej branża PV stanie się drugą technologią elektryczną OZE, po energetyce wiatrowej (obecnie ustępuje jeszcze energetyce wodnej i biomasie).

Jednak przed branżą fotowoltaiczną stoi nadal wiele wyzwań, a jednym z nich jest finansowanie. Efektem samego systemu aukcyjnego (farmy PV o mocy mniejszej od 1 MW) może być blisko 5 mld zł inwestycji w farmy fotowoltaiczne, z czego ponad 2 mld w tegorocznej planowanej aukcji (inwestycje te będą jednak rozłożone na lata 2020-2021). Ale, mobilizacja w ciągu zaledwie roku 3,5 mld zł na inwestycje (taką skalę inwestycji przewiduje IEO) byłaby sama w sobie wyzwaniem dla wszystkich polskich grup energetycznych i może się odbyć tylko przy szerokim udziale sektora bankowego. Banki otwierają się już na możliwość finansowania budowy instalacji fotowoltaicznych, stawiają jednak odpowiednio wysokie wymogi techniczne i jakościowe potwierdzone analizą produktywności. A to stawia pytanie o kadry (u deweloperów, inwestorów, ale także w bankach), ich zdolności wyboru i pozyskania technologii o odpowiedniej jakości i wydajności, w szczególności w wymagających specjalistycznej wiedzy projektach aukcyjnych oraz większych inwestycjach nastawionych na sprzedaż energii na zasadach rynkowych.

Aktualnie wyzwaniem dla firm wykonawczych będzie realizacja projektów po wygranych aukcjach. Projekty PV mają najbardziej ograniczony czas na realizację – do 18 miesięcy, w związku z czym niezwykle istotne stają się zdolności wykonawcze w branży. Firmy  z branży PV wykazały znaczące zdolności wykonawcze, jednak uczestnicy rynku jednocześnie sygnalizują, że brakuje kadr w sektorze OZE i właśnie zwiększanie zatrudnienia jest najczęściej wymieniane jako pierwszy warunek rozwoju firm.

Artykuł Dynamiczny rozwój polskiej branży PV pochodzi z serwisu Heliostech Energy Sp. z o.o..